رابطه کیفیت ارتباط والد ـ فرزندی با خودکنترلی دانش آموزان با واسطه‌گری ارتباط مبتنی بر حل مسئله؛ ارائه یک الگوی علّیDOR:20.1001.1.26454955.1399.15.52.1.4

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی مشاوره، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 مشاوره، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

چکیده

پژوهش با هدف تعیین نقش واسطه‌ای ارتباط مبتنی بر حل مسئله در رابطه کیفیت ارتباط والد ـ فرزندی با خودکنترلی دانش­آموزان انجام شد. جامعه آماری پژوهش را تمام دانش­آموزان دختر دبیرستانی در سال تحصیلی 95 ـ 96 شهرستان کرمانشاه دربرگرفت. 240 نفر از دانش­آموزان با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند و داده‌ها به روش تحلیل مسیر مورد آزمون قرار گرفت. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه‌های ارتباط والد ـ فرزند بارنس، اولسون (1982)، خودکنترلی هامفرید، (1982) و ارتباط مبنی بر حل مسئله توسط مک کوبین، تامپسون و مک کوبین، (1996) جمع‌آوری شد. به‌منظور تجزیه و تحلیل یافته‌های تحقیق از روشهای آمار توصیفی و آمار استنباطی برای طراحی یک الگوی مناسب از تحلیل مسیر پیش‌بینی خودکنترلی در دانش­آموزان استفاده شده است. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ارتباط مبنی بر حل مسئله در رابطه با ارتباط والد ـ فرزندی و خودکنترلی

زارعی، اقبال؛ میرزایی، میترا و صادقی­فرد، مریم (1397)، ارائه الگویی جهت تبیین نقش مهارتهای ارتباطی و مهارتهای حل مسئله در پیشگیری از آسیبهای روانی و اجتماعی با میانجیگری تعارضات خانوادگی، فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی، ش 9 (35): 1 ـ 26.
شکوهی‌یکتا، محسن؛ اکبری زرد خانه، سعید و قهو‌چی، فهیمه (1390)، اثر بخشی آموزش حل مسئله، مدیریت خشم بر سبکهای تربیتی، پرخاشگری و شادکامی مربیان پیش­دبستانی، فصلنامه مطالعات روانشناسی بالینی، ش 2 (5): 137 ـ 116.
صدری دمیرچی، اسماعیل؛ اسدی شیشه­گران، سارا؛ قاضی، اسماعیل و ولویی، فریبا (1396)، اثربخشی آموزش برنامه مهارتهای هیحانی ـ اجتماعی بر کنترل خشم و مهارت حل مسئله اجتماعی در نوجوانان وابسته به مواد، مجله طب انتظامی، دوره 6، ش 1: 67 ـ 76.