چکیده این پژوهش به شیوه نیمه آزمایشی از نوع پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه گواه جامعه آماری پژوهش زنان خانه‌دار مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهرداری منطقه 7 انجام شد. در این پژوهش با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس 30 نفر از زنان خانه‌دار به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند که گروه آزمایش در 8 جلسه 90 دقیقه‌ای مهارت‌های کنترل خشم را آموختند. ابزار پژوهش، پرسشنامه پرخاشگری «آیزنگ» و پرسشنامه سلامت عمومی «GHQ» بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS14 و روش آماری تحلیل کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مهارت­ های کنترل خشم بر سلامت عمومی زنان خانه‌دار موثر است. مقدار F به ­دست آمده 14/20 برای تفاوت بین گروه ­هایی با درجه آزادی 1 و 27 در  سطح 0001/0>P معنی ­دار بود. همچنین آموزش مهارت ­های کنترل خشم بر اضطراب، افسردگی و کارکرد اجتماعی زنان مراجعه کننده تاثیر داشت. اما بر کارکرد جسمانی زنان مراجعه کننده موثر نبود. مقدار F به­ دست آمده برای تفاوت بین گروه ­ها در اضطراب، افسردگی و کارکرد اجتماعی با درجه آزادی 1 و 27 در سطح 95/0<P معنی‌دار شد. بر این اساس آموزش مهارت‌های کنترل خشم تاثیر معنی‌داری بر کارکرد جسمانی زنان خانه‌دار نداشت.