چکیده هدف پژوهش حاضر مقایسه طرحواره‌های ناسازگار اولیه و سبک دلبستگی در نوجوانان بزهکار و عادی و مقایسه آن با سبک دلبستگی والدین آنها است. روش پژوهش از نوع پس‌رویدادی و علّی - مقایسه‌ای است. نمونه متشکل از 100 نوجوان بزهکار(75 پسر و 25 دختر) و 100نوجوان عادی(65 پسر و 35 دختر) و والدین آنهاست. روش نمونه‌گیری برای نوجوانان بزهکار از نوع در دسترس و برای گروه عادی از نوع خوشه‌ای تصادفی است. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه طرحواره ناسازگار اولیه یانگ(SQ-SF) و پرسشنامه سبک دلبستگی کولینز و رید(RASS) است. نتایج تحلیل فرضیه‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس دو عاملی نشان داد که بین طرحواره‌های ناسازگار و سبک دلبستگی والدین در نوجوانان بزهکار با نوجوانان عادی تفاوت معنادار وجود دارد(p<0/001). نتایج مطالعه حاضر همسویی با تحقیقات پیشین رابطه بین طرحواره‌های ناسازگار و سبک دلبستگی ناایمن در والدین را تایید می‌کند و نشان می‌دهد که والدین نوجوانان بزهکار طرحواره ناسازگار، سبک دلبستگی ناایمن بالاتری دارند. از این نتایج می‌توان برای توانمندسازی خانواده‌ها و جلوگیری از رفتارهای پرخطر در نوجوانان استفاده نمود