چکیده پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مشاوره گروهی مبتنی بر واقعیت درمانی در کاهش تعارض والد- نوجوان دانش­ آموزان دختر مقطع راهنمایی بود. این پژوهش به روش نیمه ­آزمایشی با طرح پیش ­آزمون- پس­ آزمون با گروه کنترل بر روی دانش­ آموزان دختر سال سوم راهنمایی ناحیه 3 آموزش و پرورش شهر کرمانشاه انجام شد. با استفاده از روش نمونه ­گیری تصادفی ساده 24 نفر انتخاب و به ­صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. افراد گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت تأثیر برنامه مداخله­ ای مشاوره گروهی مبتنی بر واقعیت درمانی قرار گرفتند و برای گروه کنترل هیچ مداخله ­ای انجام نشد. با استفاده از پرسشنامه ­های نگرش فرزند نسبت به مادر، داده ­های هر دو گروه در مراحل پیش ­آزمون، پس ­آزمون و پیگیری جمع­ آوری شد و با روش ­های آماری تحلیل کواریانس و t همبسته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ­های پژوهش نشان داد که مشاوره گروهی مبتنی بر واقعیت درمانی، تعارض والد- نوجوان دانش ­آموزان (000/0>P و 951/20=F) را کاهش می ­دهد. نتایج پژوهش شواهدی را پیشنهاد می­ کند که نشان می­ دهد مشاوره گروهی مبتنی بر واقعیت درمانی می­ تواند تعارض والد- نوجوان دانش ­آموزان دختر را کاهش دهد. همچنین نتایج حاصل از آزمون t همبسته در مرحله پیگیری نشان داد که اثر مداخلات اعمال شده پایدار است.