تأثیر آموزش برنامه سبک زندگی اسلامی بر میزان آگاهی از مؤلفه‌های سبک زندگی و تغییر الگوی رفتاری خانواده در زنان سرپرست خانوار

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار مجتمع آموزشی لارستان، گروه روانشناسی

2 دکترای برنامه درسی دانشگاه علامه طباطبائی

3 دکترای روانشناسی تربیتی دانشگاه شیراز

چکیده

ظرفیت‌سازی در خانواده و توانمندسازی آن در روند دست‌یابی به سرمایه اجتماعی و جامعه سالم با بهره‌گیری از آموزه‌های دینی می‌تواند راه‌حل مناسبی برای مشکلات عصر حاضر محسوب شود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی و از نوع پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون بود. جامعه پژوهش شامل تمام زنان سرپرست خانواده تحت حمایت بهزیستی و کمیته امداد ساکن شهر شیراز بود که از میان آنها 30 نفر از زنان مؤسسه ایتام مهدی فاطمه(س) به‌عنوان نمونه پژوهشی در نظر گرفته شدند. مشارکت‌کنندگان پرسشنامه آگاهی از ابعاد سبک زندگی اسلامی و پرسشنامه سبک زندگی اسلامی را تکمیل کردند. به گروه آزمایشی، آموزش سبک زندگی به‌صورت گروهی طی ده جلسه 100 دقیقه‌ای ارائه شد. برای بررسی سؤالات از روش تحلیل واریانس یکطرفه با اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. نتایج حاکی بود که شرکت در برنامه سبک زندگی اسلامی موجب افزایش آگاهی از ابعاد سبک زندگی (F=4946/4 , P≤0/001) و هم‌چنین تغییر در الگوی رفتاری (F=4331/01 , P≤0/001) می‌شود. این یافته می‌تواند برای کسانی که به دنبال اصلاح سبک زندگی و بازگشت به فرهنگ علوی هستند، سودمند باشد.

کلیدواژه‌ها


حاجیانی، ابراهیم؛ قهرمانی­نژاد شایق، بهاالدین (1393)، امکان سنجی تحقق سبک زندگی دینی (اسلامی) در جامعه ایران (بر اساس سه اثر مفاتیح الحیات، الحیات و سراج الشیعه)، مطالعات و تحقیقات اجتماعی ایران، ش 3 (4): 538-513.

خواجه­پور، محمدمهدی (1393). نگاهی به مبانی سبک زندگی در اسلام و غرب. بوشهر: سفیران مبین.

دالوندی، اصغر و همکاران (1391)، تبیین سبک زندگی سلامت‌محور مبتنی بر فرهنگ اسلامی، مجله تحقیقات کیفی در علم سلامت، س 1، ش 4: 343-332.

شهبازی، مریم؛ گلزاری، محمود؛ برجعلی، احمد (1394)، اثر بخشی آموزش سبک زندگی سالم بر مبنای مدل بهداشت جهانی بر اضطراب مرگ سالمندان شهر ایلام، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار. ش 22 (2): 316-308.

طغیانی، مجتبی؛ کجباف، محمدباقر؛ بهرام­پور، مهدی (1392)، رابطه سبک زندگی اسلامی با نگرشهای ناکارامد در دانشجویان، دانش و پژوهش در روان­شناسی کاربردی، ش 14 (4): 43-35.

غمخوار، محمد (1394)، عوامل مهم در افزایش آمار نزاع در کشور، روزنامه جام­جم آنلاین، 16/1/1394، کد خبر: 1894026777367420022.

فاضلی، محمد (1382)، مصرف و سبک زندگی، تهران صبح صادق.

فعالی، محمدتقی (1392)، رصدنامه خبری تحلیلی سبک زندگی توحیدی و موفقیت الهی، پیش شماره اول: 4.

قمری، محمد (1388)، بررسی رابطة دین‌داری و میزان شادمانی در بین دانشجویان به تفکیک جنسیت و وضیعت تاهل، روانشناسی و دین، ش 3 (3): 91-75.

کاظمی، اردشیر (1394)، مدیریت زمان و جامعه ما، روزنامه الکترونیکی سیاست روز، چهار شنبه، 9 دیماه، قابل بازیابی در:                                                                                        http://vista.ir/article

کاویانی آرانی، محمد (1388)، طرح نظریه سبک زندگی بر اساس دیدگاه اسلام و ساخت آزمون سبک زندگی اسلامی و بررسی ویژگیهای روان­سنجی آن، پایان­نامه دکتری روانشناسی عمومی، اصفهان: دانشگاه اصفهان.

کاویانی، ‌محمد (1388). تربیت اسلامی، گذر از اهداف کلی به اهداف رفتاری،  مجله پژوهشهای میان رشته‌ای قرآن کریم. ش 3:91-79.

گیدنز، آنتونی (1382)، تجدد و تشخص جامعه و هویت شخصی در عصر جدید، چ دوم، ترجمه ناصر موفقیان، تهران: نشر نی.

گیدنز، آنتونی (1388)، تجدد و تشخص، ترجمه ناصر موفتیان، تهران: نشر نی.

مصباح­یزدی، محمدتقی (1391)،اولویتهای تحقق سبک زندگی اسلامی. قابل بازیابی در:

http://www.mesbahyazdi.ir/node/5015 [19/11/1391]

مظاهری، حسین (1369)، عوامل کنترل غرایز در زندگی انسان، تهران: ذکر.

مهتدی، مریم (1388)، پژوهشی درباره کتاب و کتابخوانی در ایران، ماهنامه نسیم. ویژه نامه نوروز 1388.

میرزایی، طیبه؛ اسکویی، سیده فاطمه؛ رفیعی، فروغ و راوری، علی(1392). مدیریت زمان در دانشجویان پرستاری: ورود نخواسته، در حاشیه قراردادن وظایف تحصیلی، نشریه پرستاری ایران، ش 26(86): 50-39.

نادرزاده، فاطمه (1392)، دیدگاه غرب و اسلام در برخورد با سبک زندگی، برگرفته از:

http://www.rohama.org/fa/content/1795

ولی­زاده، محمدجواد (1391)، ضرورت ارائه تعریف بومی از سبک زندگی، پایگاه تحلیلی تبیینی برهان، تاریخ 15/12/1391، کد مطلب: 4918.